Buradasınız:Anasayfa » İsyan » Unutmayı Öğret Bana

Unutmayı Öğret Bana

Unutmayı Öğret Bana

Ey Sevgili;

Beni böyle yarım bırakıp gittin madem, bu acı ile nasıl baş edeceğimi öğret. Vücudumun her bir zerresini alev alev kavuran yokluğunun yangınını nasıl söndürebileceğimi, sebepsiz yere alakasız bir yerde gözlerimden akan yaşları nasıl durduracağımı tarif et.

Karanlıkta görebilir mi insan, susuz yaşar mı bir çiçek ve kanadı olmadan uçar mı hiç kuş? İşte böyleyim sensiz ben. Yüreğim el yordamı bulmaya çalışıyor karanlıkta yönünü, soluyor gençliğim sensiz ve kolum kanadım kırık sen yoksan. Nereye gitsem en koyu karanlıkları sürüklüyorum ardım sıra. Hangi yoldan gidersem gideyim vardığım her yerde büyük bir yalnızlık senden bana miras kalan.

Oysa öylesine büyük bir umutla çıkmıştık seninle bu yola. Elimi tutarken söz vermiştin ne olursa olsun, hangi engeller çıkarsa çıksın önümüze bir daha asla bırakmayacağına. Ne kadar unutmaya çabalasam da, her sözün mıh gibi aklımda. Ben sana verdiğim her sözü  tuttum sevgili. Vazgeçen ben olmadım bu aşktan. Ya tut sözünü gel tut elimi yeniden ya da gel unutmayı öğret bana…

Yazar Hakkında

Yazı Sayısı : 149

Bu site bir Seocu.com projesidir. Onnline Reklam 2003 - 2015 | Profesyonel seo hizmetleri

Yukarı Dön