Buradasınız:Anasayfa » Ağır » Öylesine Yalnızım Ki…

Öylesine Yalnızım Ki…

Öylesine Yalnızım Ki…

Öylesine Yalnızım Ki;

Tüm renklerim soluyor yavaş yavaş. Dört bir yanım mutsuzluk. Kime elimi uzatsam havada kalıyor, en büyük sevinçlerim bile biraz buruk. Ağlamak artık hayatımın bir parçası olmuş, acılar bedenimle sarmaş dolaş.

Oysa Bir Zamanlar Sen Varken Böyle Değildi Hayat

Sen varken güzeldi yaşamak. Bir gülüşünle doğardı güneş, karanlık hiç ulaşamazdı bana. Sen gittin ve ben bittim. Biliyorum bir yerden başlamam gerekiyor yeniden yaşamaya ama bir türlü bulamıyorum orayı. Gittiğin yerdeyim ben hala. Ne bir adım ileri ne bir adım geri ilerleyemiyorum bir türlü. Ne olur gel al beni bıraktığın yerden ömrümün gülen yüzü.

Sen Gittin, Ben Öyle Yalnızım ki

Herkesi, her şeyi götürdün peşin sıra. Beni ardında bıraktın, attın en koyu karanlıklara. Oysa bilirsin nasıl bir çocuk gibi karanlıktan korktuğumu, yalnız kalmayı hiç sevmediğimi, sensiz yaşayamayacağımı. Bilisin seni ne kadar çok sevdiğimi. Kabul ediyorum pek çok yanlış yapmış olabilirim sana karşı. Ama asla bilerek, isteyerek değil sende bunu kabul et. Bırak bu çocuksu inadı, gel kaldığımız yerden devam etsin hayat…

Yazar Hakkında

Yazı Sayısı : 149

Bu site bir Seocu.com projesidir. Onnline Reklam 2003 - 2015 | Profesyonel seo hizmetleri

Yukarı Dön