Buradasınız:Anasayfa » Ağır » Kızından Ölen Babasına Mektup

Kızından Ölen Babasına Mektup

Kızından Ölen Babasına Mektup

Kızından Ölen Babasına Mektup

İnsan bu yaşta kendini yetimhanede kalan küçük çocuklar gibi hisseder mi her bayram, sokakta babaları ile yürüyen küçük çocukları kıskanır mı hiç? Nasıl bir acı ki bu her daim taze, azaldığını hissettiğinde pişmanlık hissettiren ama azalmazsa sana nefes dahi aldırmayan. Seni içinde küçük bir çocuk olarak hapsederken dışında kocaman bir kadın olmaya zorlayan. Artık sayamıyorum bu sensizliğin kaçıncı dakikası, saati, ayı, senesi. Sönmeyen bir ateşsin içimde. Geçen her saniye bir rüzgar olup esiyor yokluğunun ateşinin üzerine, sönmesine izin vermiyor acımın sürekli harlıyor tam aksine.

Zamanı Geri Alabilsem

Son zamanlarda hep bunu düşünüyorum durmadan. Bazen delirecek gibi oluyorum niye o gün sadece bir kere öptüm seni evden çıkarken, neden her zaman ki gibi uzun uzun sarılmadık? Neden kimse bana seni bir daha asla göremeyeceğimi söylemedi? Haksızlık değil mi bu, hemde haksızlığın daniskası. Oysa bir şans verselerdi bana böyle olur muydu hiç. Bilirsin sen benim nasıl seni sevdiğimi, baba derken bile içimin eridiğini. Lütfen affet beni bilerek ya da bilmeden tüm yaptığım aptallıklar için. Eğer bir kere bile kırdıysam seni binlerce kez özür dilerim. Zaten bir hatam, bir suçum olduysa da sensiz bu koskaca dünyada beni yapayalnız bırakarak en büyük cezayı vermiş oldun babacım. Çünkü başka hiçbir şey bu kadar acıtamazdı benim canımı…

 

Yazar Hakkında

Yazı Sayısı : 149

Bu site bir Seocu.com projesidir. Onnline Reklam 2003 - 2015 | Profesyonel seo hizmetleri

Yukarı Dön